Mijn Sibomat
illustration

John en Catheline

‘Het belangrijkste voor ons was dat we ruimte hadden voor ons atelier’

‘Toen we beslisten om te bouwen, zijn we naar Batibouw gegaan. En daar vonden we Sibomat. Zo simpel was het’, zegt John. ‘Ik had wel eens een houtskeletbouw gezien, maar ik wist niet wie dat deed of hoe dat in zijn werk zat. Ik vond dat een zeer modern idee.’
 

"Op bouwen staat geen leeftijd"

 Klik hier en lees hun bouwverhaal


John S. (70) en Catheline S. (64) hebben geen tijd om zich te vervelen. Ze zijn beiden gepassioneerde schilders en schilderen portretten op vraag. Ze sporten, lezen en kweken tomaten en aardbeien in hun tuin. Het leek ze dus niet te gek om amper een jaar geleden nog de stap te zetten om hun droomhuis te bouwen. ‘Waarom kopen of huren als je zelf iets kan maken?’

John en Catheline zijn sinds zes jaar een paar. John heeft roots in Knokke, waar hij opgroeide, en in Gent, waar hij sinds zijn studententijd verbleef. Catheline woonde in Tielt. Hoewel John graag in Knokke had gebouwd, bleek dat door de hoge grondprijzen geen optie. Ze sloten dan maar een eerbaar compromis en trokken naar Tielt.
 
‘Ik woonde vroeger in een groter huis dan dit, Catheline woonde kleiner. We kennen elkaar nu zes jaar en verhuisden samen naar het appartement van mijn ouders in Knokke. Maar ik vond het daar te klein, ik voelde me opgesloten. Ik woonde eigenlijk veel te graag in een huis waarin je met een camion van de ene naar de andere kant kunt rijden’, lacht John.

‘Uiteindelijk zijn we in Tielt beland, omdat ik er altijd woonde. Waarom niét hier? De vrouw volgt de man, niet waar?’, lacht Catheline.

Gezien hun leeftijd, lieten John en Catheline er geen gras over groeien. ‘Toen we beslisten om te bouwen, zijn we naar Batibouw gegaan. En daar vonden we Sibomat. Zo simpel was het’, zegt John. ‘Ik had wel eens een houtskeletbouw gezien, maar ik wist niet wie dat deed of hoe dat in zijn werk zat. Ik vond dat een zeer modern idee.’

‘Het laatste uur dat Batibouw nog open was, botsten we op Sibomat. We waren op het juiste moment op de juiste plaats’, zegt Catheline.

Aan de Batibouwstand werd informatie en gegevens uitgewisseld. Amper drie weken later stond een adviseur van Sibomat aan de deur. ‘Alles is vrij snel verlopen. We hebben ook maar één offerte gevraagd en dat was aan Sibomat. Er was geen specifieke reden waarom we voor hen kozen, alleen een goed gevoel’, zegt Catheline.

‘We kregen  meteen goede, directe en juiste informatie. Alles is vlot verlopen, omdat alles van de eerste keer juist zat. Ik had het zelf niet beter kunnen doen’, zegt John, die twintig jaar lang actief was als aannemer.

‘Zeer leutig’

John en Catheline zetten geen rem op het leven. Op je zeventigste nog je droomhuis zetten, is bewonderenswaardig. Het bouwen van hun droomhuis kon dan ook niet snel genoeg gaan.

‘Ik herinner me nog goed dat ze net voor Nieuwjaar de betonplaat hebben gegoten. Na de nieuwjaarsvakantie zijn ze er aan begonnen. En op 18 juli 2014 trokken we er in’, zegt Catheline. Het bouwproces bij John en Catheline duurde in totaal een zestal maanden.

John: ‘Het houtskelet stond hier eigenlijk in een week. Dat was zeer leutig. Er staat niets en dan staat er plots een huis. Bij een traditionele woning zie je het huis beetje bij beetje groeien, maar hier stond ’s morgens niets en ’s avonds staat er een huis, bij wijze van spreken.’

De allereerste keer het nieuwe huis binnenstappen, was een speciaal moment.  ‘Het is moeilijk je voor te stellen hoe alles er zal uitzien als je de eerste keer binnenstapt’, zegt Catheline. ‘Het zag er eigenlijk heel klein uit. We dachten: oei, oei, dat is toch maar een klein dingske.’

Pas wanneer het geschilderd was, zagen John en Catheline zichzelf wonen in hun nieuwe huis. ‘Met al die buizen en vloerverwarming word je snel overweldigd. Maar wanneer dat allemaal afgewerkt was, werd het veel meer een thuis’, zegt Catheline.

Lastig karwei

John en Catheline kijken met een goed gevoel terug op het hele bouwproces. Toch hebben ze ook een slechte herinnering. Catheline: ‘Dat is eigenlijk iets dat we zelf gedaan hebben. Alle gaatjes die Sibomat boort, worden door hen ook opgevuld maar dat wilden we nadien zelf schilderklaar maken. Dat was op onze leeftijd wel het lastigste karwei.’ (lacht)
 
Hoewel John en Catheline opnieuw met Sibomat in zee zouden gaan, zouden ze toch enkele dingen anders aanpakken. ‘De architect bijvoorbeeld heeft ons in feite niet zoveel bijgebracht. Ik heb het plan zelf getekend en de architect heeft de aanpassingen gedaan, wat hij zeer goed heeft gedaan, maar er zijn enkele technische dingen verkeerd gelopen. Kleinigheden, maar het waren op dat moment toch punten van wrijving die er niet hadden moeten zijn’, zegt John.

‘Mochten we opnieuw beginnen, we zouden meer op de kleine puntjes letten’, vult Catheline aan.

Toch zou het paar mensen met bouwplannen zeker aanraden een kijkje bij Sibomat te nemen. ‘Als voormalig aannemer weet ik welke problemen of moeilijkheden er kunnen optreden, maar de opvolging verliep bij ons zeer correct en vlot’, zegt John.

Hoe sneller, hoe liever

Dankzij het snelle bouwproces hoefden John en Catheline niet te lang te wachten om hun intrek te nemen. ‘Het kon niet snel genoeg gaan. Als we nog 25 jaar waren geweest, hadden we nog veel tijd, maar nu was het een “hoe sneller, hoe liever”-geval’, lacht Catheline. ‘Wat dat betreft, zaten we goed bij Sibomat. In een zeer korte tijd hebben ze dit alles verwezenlijkt.’
 
‘Ik denk dat we tien minuten na de oplevering al in het huis woonden’, lacht John. ‘Nee, ik denk dat het veertien dagen zal geweest zijn’, zegt Catheline. ‘Omdat het gebouw niet moet drogen, konden we meteen beginnen te schilderen. Toen dat klaar was, hebben we niet lang gewacht. In het begin voelde het nochtans nog niet meteen aan als een thuis. We hadden allebei een gevoel van: ik wil naar huis.’ (lacht)

Na enkele dagen verdween dat gevoel helemaal. Dat het huis van John en Catheline een bijzondere indeling heeft, heeft er zeker iets mee te maken. Beneden lijkt het een gewoon huis, boven kom je in een kunstenaarsparadijs terecht.

De gehele bovenverdieping is een open atelier, met verschillende tafeltjes langs de muren, met computers, printers en andere apparatuur. In het oog springen meteen de grote schildersezels. Het belangrijkste voor het koppel was dat er voldoende ruimte was voor hun atelier.

‘We wilden op ons gemak kunnen schilderen. Beneden lijkt het een beetje op ons appartement in Knokke, boven is ons atelier. Dat was ook een van de redenen waarom ik niet in een appartement wilde wonen. De mogelijkheden zijn er beperkt. We willen bezig blijven, en dat kunnen we hier perfect’, zegt John.

a a a a a a a a

Sluiten